Η Ακριβή Αυταπάτη της Προϋπηρεσίας στην Εποχή του AI
Η «τεχνική τάφρος» που δικαιολογούσε τους υψηλούς μισθούς των seniors εξατμίζεται. Καθώς το AI ανεβάζει την απόδοση των juniors κατά 43%, το χάσμα ανάμεσα στους πιο ακριβούς directors και στους νεότερους εργαζομένους σας κλείνει. Για να προστατεύσετε το EBITDA, πρέπει να επανατιμολογήσετε το προσωπικό με βάση αυτό που ονομάζεται «Strategic Fluency» — την ανθρώπινη ικανότητα να ελέγχει και να αξιολογεί το output του AI — και όχι με βάση τα χρόνια εμπειρίας.
Το «Seniority Premium» — να πληρώνετε για τεχνική γνώση και δεκαετίες εμπειρίας — είναι μια ωρολογιακή βόμβα στον ισολογισμό σας.
Επειδή το AI λειτουργεί ως «Μεγάλος Εξισωτής», ανεβάζοντας τους χαμηλότερους performers κατά 43%, το χάσμα απόδοσης ανάμεσα στον πιο ακριβό director σας και στον πιο junior εργαζόμενό σας έχει κλείσει.
Η ανθρώπινη δεξιότητα με πραγματικό premium από το 2026 και μετά είναι το Strategic Fluency.
Το Σκάνδαλο του 43%: Το Τέλος της Τεχνικής Τάφρου
Για δεκαετίες, το «Engine Room» της μεσαίας ελληνικής επιχείρησης λειτουργούσε με την υπόθεση ότι «τα γκρίζα μαλλιά» σημαίνουν ασύγκριτη αποτελεσματικότητα. Πληρώνατε για seniority γιατί αγοράζατε μια «τεχνική τάφρο»: την πεποίθηση ότι είκοσι χρόνια σε Οικονομικά, Νομικά ή HR σημαίνουν ότι ένας senior “βγάζει” πέντε juniors μόνος του.
Η άνιση φύση των δυνατοτήτων του AI διέλυσε αυτή την τάφρο. Επειδή το AI μπορεί να εκτελεί σύνθετες τεχνικές εργασίες, αλλά μπορεί να χάσει απλά συμφραζόμενα, λειτουργεί περισσότερο σαν «εξισωτής» και λιγότερο σαν εργαλείο μόνο για experts.
Πρόσφατη έρευνα για τη συνεργασία ανθρώπου–AI δείχνει μια σκληρή πραγματικότητα: το AI είναι εξισωτής απόδοσης, όχι «ενισχυτής των ελίτ». Ενώ οι κορυφαίοι performers κερδίζουν ένα σχετικά μικρό +17% παραγωγικότητας, οι πιο χαμηλοί ή junior εργαζόμενοι βλέπουν ένα εντυπωσιακό +43%.
Αυτό είναι το «κρυφό subsidy». Το AI τραβάει τους χαμηλά προς τα πάνω πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο σπρώχνει τους κορυφαίους. Αν εξακολουθείτε να πληρώνετε υψηλή μισθοδοσία με βάση την τεχνική «παραγωγή», πληρώνετε premium για κάτι που πλέον είναι commodity — και που ο ανταγωνιστής σας το παίρνει από έναν junior με μια συνδρομή GPT-4.
Ground Zero: Έκθεση του Cognitive Core
Αυτό δεν είναι θέμα IT· είναι υπαρξιακή απειλή για το Cognitive Core σας: τον πυρήνα των ρόλων που ζουν από πληροφορία, έλεγχο και επεξεργασία δεδομένων. Ενώ οι χειρωνακτικές εργασίες (π.χ. υδραυλικά, εξειδικευμένη συντήρηση) παραμένουν στη Ζώνη Ανοσίας — γιατί τα ρομπότ δυσκολεύονται σε ακατάστατα φυσικά περιβάλλοντα — η διοικητική/γραφειακή ηγεσία μπαίνει στο στόχαστρο.
Το Πρόβλημα του Senior Ego: Προστατεύοντας το «Γνωστό»
Η τριβή που βλέπουμε σήμερα στα ελληνικά διοικητικά συμβούλια δεν είναι θέμα τεχνολογίας· είναι θέμα Ego. Τα senior στελέχη έχτισαν την αξία τους στο ότι «ξέρουν πώς δουλεύει το σύστημα».
Το AI το αφαιρεί αυτό. Όταν ένας junior μπορεί να παράγει σε δευτερόλεπτα ένα πολύ καλό οικονομικό report ή ένα προσχέδιο σύμβασης, η τεχνική γνώση του senior παύει να είναι σπάνια. Αν η senior ομάδα σας αντιστέκεται στο AI, δεν προστατεύει την εταιρεία — προστατεύει την εικόνα της αξίας της. Σε ένα εργατικό δυναμικό με silicon, η τεχνική εξειδίκευση είναι το baseline, όχι το διαφοροποιητικό.
«Το AI αφαιρεί το ‘Doing’ ως ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Η προϋπηρεσία έχει αξία μόνο όταν εφαρμόζεται στο ‘Deciding’ — στο θάρρος να ακυρώσεις τη μηχανή όταν χρειάζεται.»
Strategic Fluency vs. AI Literacy
Το μεγαλύτερο λάθος που μπορεί να κάνει ένας operator σήμερα είναι να προσλαμβάνει με κριτήριο το «AI Literacy». Το να ξέρεις να χρησιμοποιείς ένα chatbot θα είναι βασικό για κάθε ρόλο μέσα σε 24 μήνες. Η νέα σπανιότητα — και το μόνο που αξίζει premium — είναι το Strategic Fluency.
- AI Literacy: ξέρω να γράψω ένα prompt.
- Strategic Fluency: ξέρω αν το αποτέλεσμα του prompt είναι πράγματι καλό για το P&L.
Δεν χρειάζεστε “Prompt Engineers”. Χρειάζεστε Orchestrators — ανθρώπους με γνώση του αντικειμένου ώστε να εντοπίζουν ένα AI “hallucination” και με το θάρρος να ακυρώνουν τη μηχανή όταν «κάτι δεν κολλάει».
Η Κίνηση του Operator: Επανατιμολόγηση του Πυρήνα
Η γραμμή ανάμεσα στο τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει το AI μετακινείται συνεχώς. Αν συνεχίσετε να πληρώνετε «Seniority Premium» για εργασίες που η μηχανή πλέον κάνει αβίαστα, θα καταλήξετε να λειτουργείτε σαν φιλανθρωπικό ίδρυμα, όχι σαν επιχείρηση.
Κάντε έλεγχο στη μισθοδοσία. Μετακινήστε την επένδυσή σας στα χαρακτηριστικά EPOCH: Ενσυναίσθηση, Παρουσία, Άποψη, Δημιουργικότητα, Ελπίδα.
Εκεί βρίσκεται το ανταγωνιστικό σας πλεονέκτημα. Τα υπόλοιπα είναι απλώς υπολογιστική ισχύς.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΗ
Κωνσταντίνος Κορμέντζας
Ιδρυτής & Διευθύνων Σύμβουλος
Πρώην C-level τραπεζικό στέλεχος και νυν επιχειρηματίας, που λειτουργεί ως στρατηγικός σύμμαχος γεφυρώνοντας το χάσμα μεταξύ δεδομένων, τεχνολογίας και επιχειρηματικής πραγματικότητας.
