Τζίρος Ματαιοδοξίας: Γιατί η Στρατηγική σας Οδηγεί σε Οικονομικό Αδιέξοδο
Τζίρος Ματαιοδοξίας: Γιατί η Στρατηγική σας Οδηγεί σε Οικονομικό Αδιέξοδο
2 Μαΐου 2025
Η αύξηση των πωλήσεων σε λάθος βάση δεν λύνει τα προβλήματά σας — τα πολλαπλασιάζει. Αν τα unit economics σας είναι προβληματικά - και δεν βγείτε έγκαιρα από την παγίδα - η ανάπτυξη απλώς θα επιταχύνει την πτώχευση.
Ο Τζίρος είναι συχνά δείκτης ματαιοδοξίας. Αν ρίχνετε κεφάλαια σε ένα μοντέλο με αρνητικό περιθώριο ανά μονάδα, δεν αναπτύσσεστε. Απλώς επιταχύνετε το τέλος.
Πολλοί επιχειρηματίες πιστεύουν ότι «τα κέρδη θα έρθουν με τον όγκο». Αυτή είναι η παγίδα.
Ο όγκος λειτουργεί ως μεγεθυντικός φακός: αν χάνετε 5€ σε κάθε πώληση σήμερα, το να πουλήσετε ένα εκατομμύριο μονάδες δεν θα σας σώσει· θα σας καταστρέψει γρηγορότερα.
Η Παγίδα της «Πρόωρης Κλιμάκωσης»
Στην ελληνική αγορά, υπάρχει μια εμμονή με το «μεγάλωμα». Γιορτάζουμε την αύξηση του κύκλου εργασιών ως την απόλυτη απόδειξη επιτυχίας. Προσλαμβάνουμε πωλητές, δίνουμε εκπτώσεις για να «μπούμε στα μαγαζιά» και ανοίγουμε νέα υποκαταστήματα, υποθέτοντας ότι η κερδοφορία θα έρθει νομοτελειακά μόλις ανέβει ο τζίρος.
Αυτή είναι μια από τις πιο επικίνδυνες υποθέσεις στο επιχειρείν.
Αν το μέγεθος δεν είναι θετικό, δύσκολα θα είναι κερδοφόρα και όλη η επιχείρηση.
Η πραγματικότητα είναι ότι η ανάπτυξη εκθέτει τα ελαττώματα, δεν τα διορθώνει.
Αν τα θεμελιώδη Unit Economics (τα οικονομικά της μονάδας) είναι προβληματικά, η κλιμάκωση δεν λύνει το πρόβλημα — το πολλαπλασιάζει.
Αυτό είναι η "Παγίδα της Πρόωρης Ανάπτυξης": Η πεποίθηση ότι μπορείτε να ξεπεράσετε την κακή απόδοση μέσω του όγκου. Όταν επιταχύνετε μια μηχανή που χάνει χρήματα σε κάθε μονάδα πώλησης, δεν φτάνετε σε σημείο break-even. Φτάνετε σε ταμειακή ασφυξία. Αυτό είναι μια στρατηγική επιχειρηματικής αυτοκτονίας με μαθηματική ακρίβεια.
Τα «Σαγόνια του Θανάτου»: Τζίρος vs. Ρευστό
Για να καταλάβετε αν βρίσκεστε στην παγίδα, πρέπει να κοιτάξετε πέρα από τη βιτρίνα του Τζίρου, στα θεμέλια της Ρευστότητας.
Σε μια υγιή επιχείρηση, καθώς αυξάνονται τα έσοδα, τα περιθώρια κέρδους πρέπει να διευρύνονται λόγω οικονομιών κλίμακας. Στην «Παγίδα της Ματαιοδοξίας», συμβαίνει το αντίθετο:
- Το Κόστος Απόκτησης Πελάτη (CAC) αυξάνεται καθώς εξαντλείτε τους early adopters και πληρώνετε περισσότερα για marketing.
- Η Αξία Πελάτη (LTV) μειώνεται επειδή αναγκάζεστε να δίνετε εκπτώσεις ή πιστώσεις για να κλείσετε τις συμφωνίες.
Καταλήγετε με μια επιχείρηση που είναι τεχνικά «μεγαλύτερη» (σε τζίρο) αλλά δομικά πιο αδύναμη (σε ταμείο). Η γραμμή των εσόδων ανεβαίνει, αλλά η ρευστότητα εξαφανίζεται.
Για να το αποφύγετε αυτό, πρέπει να σταματήσετε να έχετε εμμονή με τον "Συνολικό Τζίρο" και να αποκτήσετε εμμονή με τα Unit Economics.
Vanity vs. Sanity: Αλλάζοντας το Ταμπλό
Το πρόβλημα συχνά βρίσκεται στο τι μετράμε. Οι περισσότερες μηνιαίες αναφορές είναι γεμάτες με "Vanity Metrics" (Δείκτες Ματαιοδοξίας) — αριθμούς που μας κάνουν να νιώθουμε καλά, αλλά δεν προσφέρουν καθοδήγηση. Ο Τζίρος είναι δείκτης υστέρησης· σας λέει τι συνέβη στο παρελθόν.
Για να οδηγήσετε με αποδοτικότητα, πρέπει να μετατοπίσετε το εστίασή σας στα "Sanity Metrics" (Δείκτες Λογικής)— τους δείκτες που προβλέπουν τη μελλοντική ταμειακή υγεία.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΗ
Κωνσταντίνος Κορμέντζας
Ιδρυτής & Διευθύνων Σύμβουλος
Πρώην C-level τραπεζικό στέλεχος και νυν επιχειρηματίας, που λειτουργεί ως στρατηγικός σύμμαχος γεφυρώνοντας το χάσμα μεταξύ δεδομένων, τεχνολογίας και επιχειρηματικής πραγματικότητας.


